26.01.2012 – Krzysztof Sadło podzielił się z nami swoją wiedzą nt. mało znanej postaci – Chestertona zwanego też apostołem zdrowego rozsądku. Dlaczego tak?

Chesterton przyszedł na świat w Anglii, w rodzinie niezbyt praktykujących protestantów. Interesował się polityką - jego artykuły były publikowane w gazetach codziennych. Chociaż w młodości przejawiał postawy agnostyczne, jego artykuły cechowało poszukiwanie prawdy. Sam stwierdza, że: "Były takie chwile, kiedy nie wierzyłem w ateistów”. Za pomocą filozofii wytworzył swoją teorię, za pomocą której doszedł do następujących wniosków:

• świat nie może sam wytłumaczyć sensu swego istnienia;
• świat nie mógł powstać sam z siebie;
• wszystko, co jest na świecie jest jakimś "dziedzictwem".

Ożenił się z anglikanką, stąd miał możliwość spotykania się z księdzem anglikańskim. Potem spotykał się z duchownymi katolickimi. W rozmowach z nimi odkrywał chrześcijaństwo... Wcześniej zmagał się ze światem i tradycją chrześcijańską, ale później za pomocą rozumu odkrył Pana Boga. Na początku odkrył Pana Boga intelektualnie, następnie odkrywał Go sercem. Długo dojrzewał do przyjęcia chrztu, uczynił to dopiero w wieku 22 lat.

Dlaczego apostoł zdrowego rozsądku? Miał wiele poglądów na różne sprawy. Sprzeciwiał się jednak stanowczo religii oderwanej od rzeczywistości.

Według Chestertona fenomenem chrześcijaństwa jest to, że:

1. Nauka Chrystusa ma uniwersalne przesłanie – jest adekwatna do każdego czasu.

My mamy wrażenie, że już znamy Boga, tymczasem Chesterton mówi o tym, aby odejść od wytworzonego przez siebie "gmachu chrześcijaństwa", żeby się Bogiem zachwycić. Pan swoim Słowem przemawia każdego dnia do każdego z nas.

1. Świat krytykuje chrześcijan np. za zbytnią wesołość lub zbyt wielki smutek albo za zbytnią pokojowość bądź zbytnią stronniczość...Chesterton natomiast tłumaczy: Chrześcijaństwo nie szuka nigdy złotego środka – szuka tak, żeby człowiekowi w  danym momencie zapewnić daną rzecz. Stąd też człowiek jest powołany do tego aby np. raz się radować, a  raz smucić.

1. Zarys świata i Kościoła w ujęciu Chestertona:

Kultura chrześcijańska jest kulturą linearną. Jej symbolem jest linia, która do czegoś prowadzi. Uzupełniona drugą linią tworzy krzyż, który swoimi ramionami ogarnia cały świat. Kultura ta pokazuje miłość pomiędzy dwiema osobami – pomiędzy Bogiem, a człowiekiem. Bóg przychodzi do człowieka, Bóg daje się człowiekowi. Człowiek jest wolny, nie jest zdeterminowany przez siły przyrody itp. Przeciwieństwem tej kultury jest kultura religii Azji, których symbolem jest koło. To koło zamyka człowieka w pesymizmie, koncentracji na sobie i pogodzeniu się z rzeczywistością.